Czas historyczny
Tymczasem w całej prawie Grecji, gdzie po monarchii plemiennej nastąpił ustrój rodowy, doszło do ważnych wypadków politycznych, związanych z pi obrażeniami społecznymi. Wraz z rozwojem han zaznaczył się nowy układ stosunków społecznych i spodarczych. Słabła więź rodowa, natomiast wzrast znaczenie miast-państw zarówno pod względem gosi darczym, politycznym, jak i kulturalnym. Wła w nich pełniły przedsiębiorcze jednostki, wywodzące z reguły z arystokracji. Pozbawiony zaś wszelkich pr politycznych lud był uciskany i tyranizowany. Pow: nie społeczeństwa klasowego, wzrost niewolnictwa, pr moc ekonomiczna silnej arystokracji były bezpośred przyczyną ruchów rewolucyjnych, jakie rozgorz w poszczególnych miastach-państwach, a między in: mi także na Lesbos, na przełomie wieku VII i VI p. "Wszystko w mieście rozgrabione" - odnotowała fona w swej wypowiedzi poetyckiej. Opuściła wówc wyspę, szukając schronienia na Sycylii. Niektórzy uc ni poddawali w wątpliwość fakt, że poetka przebyw jakiś czas na wygnaniu na Sycylii, nie znajdowali wiem powodu, dla którego podczas zamieszek miał: uciec z Lesbos. Profesor Lidia Winniczuk natomi dowodzi: "Wystarczył jednak ten powód, że pode zamieszek, podczas ruchów rewolucyjnych i walk V sowych czuła się - jako przedstawicielka rodu a stokratycznego - mniej zagrożona i bezpieczniej wśród rodów arystokratycznych na Sycylii". Po 101 poetki na Sycylii potwierdzają nie tylko fragmenty chowanej jej poezji, ale i legenda o nieszczęśliwej miłości, jaką miała przeżyć na tej wyspie.
Z czasem powróciła Safona do swej ojczyzny, gdzie jednak zmuszona była zrezygnować z przepychu, w którym się tak kochała. Z zachowanych urywków można przypuszczać, że doczekała "surowej starości", a jej "włosy z czarnych stały się białe".
Tworzyła w okresie, kiedy kobieta nie posiadała prawa samostanowienia o sobie, nie miała dostępu do wiedzy i możliwości kształcenia się, nie miała nawet prawa brania udziału w życiu towarzyskim. W życiu domowym odizolowana, mogąca przebywać jedynie w komnatach przeznaczonych dla kobiet, zdana była tylko na towarzystwo dziewcząt. Czynnikiem jednoczącym był dla nich wspólny kult oddawany bogini Afrodycie. "W takich warunkach - stwierdza Lidia Winni-czuk - tylko prawdziwy talent, wielka śmiałość i silna, zdecydowana na walkę o nowe myśli indywidualność - jaką właśnie była Safona - mogła nie ulec panującym i panoszącym się przesądom i zacofaniu epoki i taka tylko jednostka mogła zachować swą niezależność".
W Mitylene poetka, otoczona grupą młodych dziewcząt z domów arystokratycznych, nie tylko czciła wraz z nimi boginię Afrodytę, składając na jej ołtarzu ofiary, wznosząc do niej modły i układając na jej cześć poezję. Dla dziewcząt tych była przede wszystkim opiekunką i - jakbyśmy dziś powiedzieli - nauczycielką, kształciła je w poezji i muzyce.
